Oortjes
Geplaatst op: september 11, 2026
Zoals denk ik iedereen zit ik ook in meerdere appgroepen. Of ben je lid van appgroepen? De appgroep als een soort mini-vereniging van personen met een gezamenlijk doel of agenda? Anyway; één van die appgroepen is de “Donitas-Familie”. Dat is een appgroep samen met Anouk en Durk Piet, onze kinderen, hun kinderen en inmiddels ook met aanhang van onze kinderen. Eerder schreef ik al over de studentenvolleybalvereniging Donitas, in “Familietoernooi”. Judith en ik zijn daar lid van geweest en uit die tijd kennen we Anouk en Durk Piet die ook lid waren. Onze dochter Lies werd Donitater en ook de beide dochters van Anouk en Durk Piet werden lid. En vanaf dit jaar ook hun zoon. Hoewel onze zoon Kees trouw blijft aan zijn basketbalvereniging is hij ook lid van deze appgroep. De appgroep wordt vooral gebruikt om data voor uitjes en leuke wetenswaardigheden te delen. Deze week verscheen er ineens een serieuze vraag in de appgroep gericht aan mij. Die vraag werd gesteld na berichten op de socials over koptelefoons en oortjes in het verkeer. Wat was het geval?
De site Independer had een onderzoek gepubliceerd over een fenomeen dat iedere verkeersdeelnemer ook zonder onderzoek wel zou hebben geweten, namelijk dat driekwart van de jongeren oortjes of een koptelefoon draagt op de fiets. Zoals het de socials betaamt was het onderzoek opgeknipt in voor de jeugd hapklare kleine brokjes. Eén van die brokjes ging over aansprakelijkheid. Er stond; “Fietsen met oortjes in kan duur grapje worden”. Mij werd gevraagd hoe dat nu precies zat.
Vooropgesteld, anders dan het in de hand houden van een telefoon is het in Nederland niet verboden om met oortjes in of een koptelefoon op te fietsen. Waarom kan dat dan toch een duur grapje worden volgens Independer? Nou, dat kan als je door het gebruik van die oortjes of een koptelefoon zelf medeverantwoordelijk bent voor het ontstaan van een ongeluk. Ik licht dat toe. In Nederland is de zwakkere verkeersdeelnemer beschermd. Dat staat in artikel 185 WVW (Wegenverkeerswet). Als een fietser betrokken is bij een verkeersongeval wordt zijn of haar schade in elk geval voor 50% vergoed. Voor kinderen onder de 14 jaar geldt zelfs dat 100% van hun schade wordt vergoed. Die 50% is een soort van minimum. Als je als fietser een verkeersfout hebt gemaakt waardoor het ongeval is gebeurd is die 50% je minimale schadevergoeding. Heb je geen enkele verkeersfout gemaakt ontvang je uiteraard 100% van je schade. Heb je eigen schuld (heb je mede bijgedragen aan het ontstaan van het ongeval) zal de schadevergoeding zich tussen de 50 en 100% bevinden al naar gelang ieders bijdrage aan het ontstaan van het ongeval. Alleen als de gemotoriseerde verkeersdeelnemer kan bewijzen dat er sprake was van overmacht (hij/zij kon er echt helemaal niets aan doen) is er geen recht op een schadevergoeding voor de fietser. Dat laatste gebeurt eigenlijk nooit omdat je als automobilist altijd rekening moet houden met (zelfs hele domme) verkeersfouten van fietsers. Als je dus met een koptelefoon op betrokken raakt bij een ongeval en je hebt bijvoorbeeld de waarschuwende toeter van de auto niet gehoord kan het best zo zijn dat je eigen schuld hebt aan het ontstaan van het ongeval en daarom maar 75% van je schade vergoed krijgt in plaats van 100%. Als je vervolgens letselschade oploopt kan die 25% minder schadevergoeding best een duur grapje worden als je dat deel van je schade zelf moet dragen.
De vraag in de groepsapp vloeide uiteraard voort uit de angst voor verkeersboetes als je oortjes op de fiets inhebt, dus dat het verboden zou zijn. Omdat ik weet dat sommige leden van de Donitas-Familie oortjes in hebben of een koptelefoon ophebben als ze fietsen heb ik even overwogen in te spelen op die angst. Het is immers best gevaarlijk als je al fietsend niets hoort van je omgeving. Ik heb echter besloten toch maar het eerlijke antwoord zoals hierboven beschreven terug te appen.