Bevlogen
Geplaatst op: november 6, 2026
In mijn Vrijmiblo Toezichthouder vertelde ik je al dat ik lid was van de Raad van Toezicht van de Praktijkschool in Emmen. Die Vrijmiblo stamt uit 2022. Na de statutaire periode van twee maal 4 jaar ben ik daar ondertussen vertrokken als Rvt lid. Inmiddels ben ik lid van de Raad van Toezicht van een andere onderwijsinstelling; Aurelia Onderwijs. Aurelia Onderwijs is een stichting voortgekomen uit de bestuurlijke fusie van drie openbare scholen voor voortgezet onderwijs: De Nieuwe Veste, het Esdal College en RSG Ter Apel.
Afgelopen woensdag had ik een primeur als RvT lid. Ik ben naar een onderwijsdag geweest in de Tamboer in Hoogeveen. Uiteraard gaat Judith regelmatig naar dit soort dagen. Wat ze daar doet gaat mijn verbeeldingskracht vaak te boven en als ik haar vraag hoe het was krijg ik meestal als antwoord; “Leuk hoor.” of “Erg nuttig.”. Nu kon ik dus zelf ervaren hoe het er op zo’n dag eigenlijk aan toe gaat.
Bij binnenkomst stonden er lange rijen deelnemers die hun badge kwamen ophalen en werden de eerste begroetingen tussen bekenden uitgewisseld. In een reflex vroeg ik me nog af waar de deelnemers voor hun opleidingspunten moesten tekenen maar daar schijnen ze in het onderwijs niet aan te doen. Althans niet op de ouderwetse manier waarop ze dat in de advocatuur regelen met presentielijsten op papier (die je tijdig moet ondertekenen en waarbij je, als je dat vergeet, hemel en aarde moet bewegen om aan te tonen dat je er echt bent geweest om je verplichte punten te krijgen).
Na een badge en een polsbandje (de dag was ingekleed als festival hetgeen ook erg van deze tijd is) te hebben gescoord begaf ik me in het grote onbekende. De dag begon met een discussie over brede samenwerking in het (voortgezet)onderwijs. Daarna kon ik een aantal workshops volgen. Terwijl ik dacht de dag als ‘fly on the wall’ te kunnen meemaken werd ik -als niet onderwijskundig deelnemer- ook betrokken in discussies over filosoferen in de klas en de digitale onderwijsassistent. Hoewel ik niet de hele dag ben gebleven, ik ben na de lunch vertrokken, vond ik het een erg nuttige maar vooral leuke ervaring. Wat mij vooral opviel is dat mensen die in het onderwijs werken intrinsiek gemotiveerd zijn en dat ze erg bevlogen en betrokken zijn bij dat onderwijs.
Het woord bevlogen las ik vandaag ook terug in een bericht op de NOS waarin een voorstel van de Tweede Kamer om wegbezuinigde onderwijsambtenaren om te scholen tot leraren centraal stond. Een kamerlid verwoordde het als volgt: “De aangekondigde bezuinigingen zijn een mooie kans om deze bevlogen mensen op kosten van de overheid vrijwillig te laten omscholen naar een baan in het onderwijs“. Alsof bevlogen ambtenaren hetzelfde zou zijn als bevlogen leraren.
Eigenlijk weten ze in Den Haag ook wel dat dit een slecht idee is. Niet alleen is een soortgelijke proef in 2008 al jammerlijk mislukt, maar als deze ambtenaren echt bevlogen zouden zijn om les te gaan geven dan hadden ze dat toch allang uit zichzelf gedaan?