Schrijver
Geplaatst op: september 25, 2026
“Ruim 1,4 miljoen Nederlanders willen een boek schrijven”, kopte de site van het ILFU enige tijd terug. Het ILFU (International Literature Festival Utrecht) is een jaarlijks festival én een dagelijks online platform voor literatuur. Ik las het en dacht “1,4 miljoen. Dat is best heel veel”. Op de site las ik ook dat september 2026 de Nationale schrijfmaand is. In deze maand organiseert het ILFU een challenge om in 30 dagen een boek te schrijven.
Ik doe niet mee aan deze challenge maar ik vind het wel een mooi initiatief. Ik vraag me overigens af wie het voor elkaar krijgt om binnen 30 dagen een echt boek te schrijven. Zouden er schrijvers (of beoogd schrijvers) zijn die dat kunnen? Zelf probeer ik iedere 14 dagen een Vrijmiblo te schrijven van 1 A-viertje en dat vind ik al best lastig. Anderzijds; een boek vertelt een verhaal, kent personages en heeft (meestal) een plot. Je zou denken dat als je het verhaal eenmaal in je hoofd hebt, de personages helder hebt en weet wat er moet gaan gebeuren je best binnen 30 dagen dat hele verhaal kunt uittypen. Maar dan maak je denk ik een onderscheid tussen het daadwerkelijk bedenken van een verhaal en het uitwerken daarvan. Vanaf geen idee tot een daadwerkelijk boek in 30 dagen lijkt me onmogelijk. Alhoewel; Multatuli schijnt zijn Max Havelaar binnen een maand te hebben geschreven. Maar goed, uit het onderzoek van Ipsos waaruit blijkt dat ruim 1,4 miljoen Nederlanders wel een boek willen schrijven blijkt ook niet dat deze Nederlanders dat binnen 30 dagen willen doen. Overigens blijkt uit het onderzoek dat 3% van de Nederlanders al een boek schreef en dat dat boek (al dan niet in eigen beheer) werd uitgegeven. Nog eens 3% schreef wel een boek maar dat niet werd uitgegeven. Naar het schijnt liggen er dus honderdduizenden niet uitgegeven boeken stof te vergaren.
Ook advocaten wagen zich aan het schrijven van boeken. Sommigen schreven (net als ik een beetje) over hun eigen praktijk en wat daarin voor spannends gebeurt, zoals bijvoorbeeld Inez Weski en Robert Moskowicz. Anderen, zoals Geert-Jan Knoops en Boris Dittrich schreven thrillers. Vaak ontvingen die boeken ook nog eens hele goede recensies las ik op Bol.com. Ook meerdere buitenlandse zeer succesvolle acteurs zijn of waren in een eerder leven advocaat. Ik noem bijvoorbeeld Jens Lapidus en wellicht de bekendste van allemaal John Grisham. Dat advocaten schrijvers worden begrijp ik wel. Ze zijn immers dagelijks al met het wegen van woorden bezig, schrijven in hun praktijk al veel en zeker bij strafpleiters kan ik me voorstellen dat hetgeen ze in werkelijkheid van hun eigen praktijk meemaken ieders fantasie al te boven zou gaan. Het ligt dan wellicht voor de hand om daarover te schrijven en dus voor de hand dat best veel advocaten boeken zijn gaan schrijven.
Ik moet op dit punt aangekomen bekennen dat ik ook wel eens met de gedachte heb gespeeld een boek te schrijven. Als ik dat ooit ga doen wordt het denk ik een thriller. Een verhaal over een ex-politieman die betrokken wordt bij een coldcasezaak waarin de moord op zijn vroegere partner wordt heropend en alle verdenkingen op hem zijn gericht. Hetgeen, gezien zijn ontslag bij de politie en de redenen daarvoor, de buitenwereld ook niet vreemd in de oren zal klinken. Na allerlei spannende plottwisten en een huiveringwekkend slotakkoord komt de waarheid, die geen lezer voor mogelijk hield, aan het licht. Of wellicht een soortgelijk verhaal, ik weet het nog niet precies. Wat ik wel weet is dat ik inmiddels zo veel thrillers heb gelezen dat ik wellicht bij het bedenken van mijn eigen verhaal beticht zal worden van plagiaat.
Ik houd het daarom voorlopig maar bij het schrijven van mijn Vrijmiblo’s. Nu ik enige tijd geleden veertig daarvan heb gebundeld tot een boekje dat ik in eigen beheer heb uitgegeven kan ik in elk geval zeggen dat ik tot de 3% van de volwassen Nederlanders behoor die een boek heeft geschreven en heeft uitgegeven.