Kooigevecht
Geplaatst op: juni 22, 2026
Als letselschadeadvocaat kom ik vaak bij de mensen thuis. Lijkt op de oude slogan van Victoria Vesta verzekeringen, maar in mijn geval is het ook echt zo. Als je bij een letselschadeslachtoffer thuis op bezoek komt leer je door om je heen te kijken veel meer over je klant dan je ooit zult weten dan wanneer diezelfde klant alleen bij je op kantoor op bezoek zou komen. Als je bij iemand op bezoek komt kun je met een vluchtige blik op de boekenkast (Is er überhaupt een boekenkast?) al snel iets leren over de interesses van iemand. Soms weet je bij binnenkomst al dat iemand heel netjes is en soms ook dat iemand dat juist totaal niet is. Sommigen hebben duidelijk groene vingers, anderen hebben bij voorkeur een onderhoudsarme tuin. Voor de goede beoordeling van de schadeposten is een huisbezoek gewoonweg noodzakelijk.
Als je vorig weekend in het Witte Huis op bezoek was geweest leerde je denk ik ook heel veel over de bewoner(s) van dit huis. In de tuin van dat huis had de bewoner van het pand een enorme tent opgezet, die (leuk weetje) ook wordt gebruikt tijdens Lowlands. Daaronder zijn tribunes rondom een kooi verrezen. Geen kooi voor dieren maar een kooi voor een kooigevecht. Het Witte Huis was namelijk het decor voor een UFC Kooigevecht, kopte de NOS in haar headlines vorige week. Ter ere van de verjaardag van de president en ter ere van het 250-jarig bestaan van de Verenigde Staten vond er een vechtsportgala plaats. Mannen die elkaar in een kooi aftuigen tot vermaak van de toeschouwers. De baas van de UFC (Ultimate Fighting Championship) blijkt een goede vriend van de president te zijn en als goede vriend van de president kun je in de huidige VS een potje breken en dingen voor elkaar krijgen die men niet voor mogelijk had kunnen houden.
Nou wil ik niets afdoen aan het plezier dat mensen beleven aan mixed-martial-arts gevechten maar een kooigevecht ter ere van het 250-jarig bestaan van het land zegt toch echt iets over dat land zelf vind ik. Of laat ik het beter stellen, over de president van dat land en de helft van de bevolking die voor die president hebben gestemd. Het doet mij haast Romeins aan. Geef het volk waarom het vraagt, zal de president en zijn entourage hebben gedacht. En het volk wil nu eenmaal brood en spelen. Nu de prijs van brood daar snellerstijgt dan het wantrouwen in de Amerikaanse regering moeten de spelen het maar goedmaken, zo lijken ze in het Witte Huis te hebben gedacht.
En als je denkt dat wellicht de entourage van de president wellicht wat besmuikt toe heeft gegeven dat het wel een beetje vreemd is om de achtertuin van het Witte Huis te gebruiken voor een kooigevecht kom je bedrogen uit. De minister van Buitenlandse zaken, meneer Rubio, vergeleek met droge ogen het houden van het kooigevecht in de tuin van het witte huis met de maanlanding. De VS deden onder Kennedy al iets wat de hele wereld voor onmogelijk hield, het sturen van mensen naar de maan en ze weer terughalen. Dit kooigevecht is een soortgelijke prestatie, aldus Rubio. Wat je daar ook van vindt, hij heeft wel gelijk. Ik denk niet dat iemand het ooit voor mogelijk had gehouden dat er ter ere van de verjaardag van de VS een kooigevecht zou worden gehouden in de tuin van het Witte huis. In antwoord op de vraag of de prestatie gewaardig is zal ieder weldenkend mens volmondig “Uiteraard niet.” antwoorden. Daar waar wij Nederlanders dus afgelopen zondag keken naar de verrichtingen van ons Nederlands elftal keken miljarden mensen (aldus de president) over de hele wereld naar de tuin van het Witte Huis waar twee mannen in een kooi elkaar probeerden verrot te slaan. Een betere metafoor voor de huidige staat van de VS is nauwelijks denkbaar. Zoals ik aan het begin al zei. Pas als je bij iemand thuis bent geweest weet je echt wat voor vlees je in de kuip hebt.