Verzoekjes
Geplaatst op: juli 16, 2026
In de meeste letselschadezaken die ik behandel woont mijn klant in deze regio. Laten we gemakshalve zeggen, in Noord- Oost Nederland. Sommige van die klanten blijken ook zendamateur te zijn. Nou ken ik dat nog van heel vroeger maar ik had me niet gerealiseerd dat dat nog steeds bestond. In mijn jeugd maakten radiopiraten gebruik van de 27 MC, de radiofrequentieband die werd gebruikt voor korte afstandscommunicatie. Ik kan me nog herinneren dat sommige piraten reclamestickers (27MC Stickers) hadden met de meest exotische namen en plaatsjes en volgens mij heb ik die zelfs nog een tijdje gespaard. Net als overigens sigarenbandjes, luciferdoosjes en postzegels. Je had als kind vreemde hobby’s in de beeldscherm loze non-digitale jaren zeventig.
Desgevraagd vertelde een klant van mij die in zijn vrije tijd zendamateur is dat tegenwoordig bijna alles digitaal gaat maar dat het nog steeds illegaal is. Op mijn vraag of dat het leuker maakt of juist niet antwoordde hij dat het illegale inderdaad een spannend onderdeel van de hobby was maar dat hij het grootste plezier beleefde aan de interactie met zijn luisteraars. Hij vertelde dat hij telefoontjes krijgt van trouwe luisteraars die om een praatje verlegen zitten en een verzoeknummer aanvragen. Het draaien van verzoekplaatjes is het leukste aan het zijn van zendamateur, zo legde hij me uit. Een andere klant met dezelfde hobby vertelde mij iets soortgelijks maar vertelde erbij dat ook het kat en muisspel met de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (de RDI) ook een onderdeel is van de lol. Of hij dat nog steeds vindt vraag ik me overigens af want enige tijd geleden deed de RDI een inval bij hem thuis en legde hem een zeer forse boete op. Hij reageerde wel sportief, “hobby’s kosten geld”, zei hij relativerend.
Dat verzoekjes niet alleen worden gestuurd aan zendamateurs ervoer ik deze week. Een vaste lezer van mijn Vrijmiblo’s appte mij een interessant artikel en suggereerde dat daar wel een leuke blog in zou zitten. Ik kreeg een artikel toegestuurd over een onderzoek met de kop: “Vrouwelijke mezen gaan massaal vreemd met slimmere mannen”. Hoewel geen link met de advocatuur zou er wellicht toch een blog inzitten, aldus de afzender.
Eerlijk gezegd is de kop ook te goed om er niets mee te doen. De link naar mijn werk zag ik echter ook niet gelijk. In de kern gaat het onderzoek over het voortplantingsgedrag van wilde mezen in Spanje. Hoewel de vrouwtjes een vaste partner hebben laten ze zich toch liever bevruchten door een slimmere uitvoering van deze partner. Slim bij wilde dwergmezen is dat je als man onthoudt waar je je voedsel hebt verstopt, dus ruimtelijk inzicht hebt. Vrouwtjes mezen gaan er van uit dat de jongen van deze slimme mannen betere “onthoud-genen” meekrijgen dus slimmer worden en een grotere kans op overleven hebben in de onherbergzame Sierra Nevada. Ik neem aan, dat blijkt niet uit het artikel, dat vrouwtjes mezen zelf heel goed weten waar ze hun voedsel hebben verstopt maar ze vertrouwen er klaarblijkelijk niet op dat het doorgeven van alleen hun genen voldoende zal zijn.
In het licht van de theorie van Darwin is de uitkomst van deze studie wellicht niet zo verrassend. De soort past zich aan de leeft daardoor sterker voort. In dat licht dringt zich wellicht toch een vergelijking op met de advocatuur. Ook een soort die zich zal moeten aanpassen aan gewijzigde (werk)omstandigheden om te overleven. Aanpassen aan de invloeden van AI en meegaan in de wens om de kosten laag en transparant te houden. Wellicht moeten advocaten af en toe ook eens ‘vreemdgaan’ om te ervaren hoe andere beroepsgroepen omgaan met de gevaren van het huidige tijdsgewricht. Ook in de advocatuur zal het gaan om de survival van de fittest. Daarin overleven wellicht niet de intelligentste advocaten maar de advocaten die zich het beste weten aan te passen.